Feeds:
Entrades
Comentaris

Archive for 17/02/2009

 

Dulces desgarros llenan mi interior

Caótico caos hasta resultas familiar

besos vacíos de un extraño pudor

verde envidia en nuestro caminar

 

insolentes miradas de compasión

bailes rotos se anuncian

agrio sentimiento cerrado en prisión

miradas, bailes y agrios sentencian

 

romper el quizás por el seguro

bailar en firmes pasos

limpiando el polvo de la soledad

 

abandonar poco a poco

las duras espinas

 y romper

            

 y bailar

                      

  y limpiar…

 

 

 

 

PS:  Poema que vaig  fer fa força temps, l’he trobat entre la pols cibernètica de l’ordinador.

Read Full Post »

Design a site like this with WordPress.com
Per començar